FRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ icon

FRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ

Reklamlari:



Indir 136.04 Kb.
TitleFRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ
Date conversion11.07.2013
Size136.04 Kb.
TypeDocuments
Source

FRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ

1.FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ

1.1. Fransa’nın Coğrafi Konumu ve Yönetimsel Yapısı


Fransa, Batı Avrupa'da kuzeyinde Lüksemburg, Belçika ve Manş Denizi, batısında Atlas Okyanusu ve Biskay Körfezi, güneyinde İspanya ve Akdeniz, doğusunda da İtalya, İsviçre ve Almanya ile çevrilidir.


Yüzölçümü 547,030 km² olan ülkede toplam kara sınırı 2,889 km kadardır. Ülkenin sınır komşuları arasında Andorra (56.6 km), Belçika (620 km), Almanya (451 km), İtalya (488 km), Lüksemburg (73 km), Monako (4.4 km), İspanya (623 km) ve İsviçre (573 km) yer almaktadır. Ülkenin sahil şerit uzunluğu 3,427 km kadardır. Ülkede Ilıman İklim görülmektedir. Ülkenin kuzeyinde kışlar soğuk, yazlar yağmurlu geçmektedir. Güneyde ise Akdeniz İklimi hakimdir. Ülkedeki en düşük rakımlı bölge - 2m ile Rhone Nehri Deltası’dır. Aynı şekilde en yüksek rakımlı bölge ise 4,807 m ile Blanc Dağı zirvesidir. Ülkenin doğal kaynakları kömür, demir, boksit, çinko, potas, kereste, balık şeklinde sıralanmaktadır. Ülke topraklarının %33.46'sı tarıma elverişlidir. Bunlardan 26,000 km²'lik alan düzenli sulanmaktadır (wikipedia, 2009).


Fransa Cumhuriyeti, yarı başkanlık sistemiyle yönetilen, köklü bir demokrasi geçmişine sahip üniter bir devlettir (wikipedia, 2009).

Ülkenin tam resmi adı "Fransa Cumhuriyeti" (Fransızca: Republique Française)dir. Yönetim biçimi, "Parlamenter Başkanlık Tipi Cumhuriyet"tir. Başkenti Paris'tir.

Fransa Cumhuriyeti

  • Anakara, 22 idari bölgeye bölünmüştür ve bu bölgeler tekrar 96 yönetim bölgesine (departman) bölünmüştür. 36.763 belediye bulunmaktadır. 

  • Dört Denizaşırı yönetim bölgesi(il) (DOM) - Guadeloupe, Martinique, Guyane (French Guiana) ve Réunion - bulunmaktadır.

  • Yedi denizaşırı bölge - French Polynesia, Wallis ve Futuna, Mayotte, Saint Pierre ve Miquelon ve the French Southern and Antarctic Bölgeleri, Saint-Barthélémy, Saint-Martin

  • ve bir tane özel statülü bölge: New Caledonia (Diplomatie, 2009).



^

1.2 Fransa’nın Demografik Yapısı


Yaklaşık olarak 63,8 milyonluk (2008) nüfusu ile Fransa dünya’nın en kalabalık 19.ülkesidir.
Yoğunluk:98.1kişi/km2
Fransa 100,000 in üstünde yerleşiği olan 57 kentsel alana Sahiptir

En büyük beş yerleşim alanı:

1.Paris, Nüfus 9,6 milyon, 2.Lille, Nüfus 1.7 milyon 3.Lyon, Nüfus 1.4 milyon 4.Marseille, Nüfus 1.3 milyon 5.Toulouse, Nüfus 1 milyon ( Diplomatie, 2009).


Ülkede her 1000 kişiden 0.66'sı mültecidir. 2004 yılında toplam 140,033 kişi Fransa’ya göç etmiştir. Bunların 90,250 si Afrika’dan 13,710 u ise Avrupa’dan göç etmiştir. Fransa etnik çeşitliliğin yaygın olduğu bir ülkedir. Avrupa birliği üye ülkeler arasında serbest dolaşım hakkına izin veriyor. Fransa Batı Avrupa’dan gelen göçün kontrol altına almaya çalışmaktadır. Ülkede ortalama yaşam süresi yaklaşık 79.73 yıldır. Ülkede okuryazar oranı %99'dur. Ülkede Fransızca konuşulmaktadır. Ancak ülkede Oksitanca, Bretonca, Felemenkçe, Almanca, Valonca, İspanyolca ve Katalanca konuşan kesimler yer almaktadır (Wikipedia, 2008).


Uzun ömürlü politik bir konuda kırsal nüfusta yaşanan azalmaya karşı oluşturuluyor. 1960-1999 yılları arasındaki dönemde 15 kırsal kalkınma departmanı kırdaki nüfus azalmasının önüne geçmek için oluşturuluyor. En sıra dışı konu ise Kır nüfusunun %24 lere kadar azalması oluyor (wikipedia, 2009).


^ 2.FRANSA’DA SU YÖNETİMİ POLİTİKALARININ TARİHSEL GELİŞİMİ

2.1. Fransa’da 1950’lerin sonlarında Su Yönetimi

Kurumsal açıdan bakıldığında, Savaş sonrası yıllara dek su ihtiyacı su kaynakları kapasitesi sınırları içinde kalmaktaydı. Bazı bölgelerde kullanıcılar arasında sorun çıkmasına rağmen önemli haksızlıklar ortaya çıkmıyordu. Bu durum rekabetin olmadığı kullanıcı esaslı yönetim sistemini getiriyordu. Buna rağmen Fransa’da su kaynakları gelişiyordu. İki dünya savaşı arasında büyük baraj ve sulama projeleri gerçekleştirildi. Bu yıllarda Su kaynakları ile ilgili otoriteler, Tarım bakanlığı, Bayındırlık bakanlığı, Sanayi Bakanlığı, İçişleri Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı ve Maliye Bakanlığıydı.


^ Hukuksal açıdan bakıldığında, Su ile ilgili iki temel hedef vardı. Birincisi adil dağıtımı sağlamak, ikincisi ise belli bir minimum kalitenin sağlanmasıydı.

1964 yasasına kadar Fransa’da su hakları 1898 kanunu ile belirlenmiştir. 1898 Kanununa göre devlet nehir ve akarsuları Halka ait ve Halka ait olmayan olmak üzere ikiye ayırıyordu. Bu kanuna göre bir araziye sahip olan kişi bu arazideki yer altı ve yerüstü sularını kullanma hakkına sahipti (Gönenç, 1996).

1917 tarihli ve gelişmiş ülkelerde ilk defa çıkan “zararlı kurumlar” kanunun hedefi endüstriyel faaliyetler sonucu ortaya çıkan kirlenmenin ve zararlı etkilerin önüne geçmek ve bunları kontrol etmekti ( Gönenç, 1996).


^ 2.2.Değişim İhtiyacı: 1964 Yasası

Savaş sonrası nüfus ve ekonomik büyüme sonucunda su ihtiyacında ve her türle kirlenmede hızlı bir artış gözlenmiştir.


Her zaman kırsal ülke statüsünde olan Fransa Almanya ve İngiltere’nin 20–30 yıl öncesinde yaşadığı kısal ülkeden şehirleşmiş ülkeye geçişi gerçekleştirmekteydi. Şehirlerin su ihtiyacı ve buna bağlı evsel kaynaklı kirlenme arttı. Aynı zamanda endüstrinin su ihtiyacı da arttı ve doğal çevrenin kirlenmesi ortaya çıktı.


Şimdiye dek sulanan alanlar dışında güneyde yeni bölgelerin sulanması gerekti. Bu dönemde büyük miktarda su tüketimine neden olan termal santraller tamamlandı.


Kısa sürede su kaynaklarının azalması su kirlenmesi gibi su kaynaklarının rastgele kullanımı ve evsel ve endüstriyel kaynaklı kirlenme sonucunda pek çok sorun ortaya çıktı. Kullanıcılar arasındaki problemlerin yönetime yansıması fazla uzun sürmedi (Gönenç, 1996).


Bu problemlerin artışıyla beraber 1958’de, 1964 deki su yasasının hazırlanmasıyla sonuçlanan bir yeniden değerlendirmeye gidildi. 1959 da kurulan su yönetimi ile ilgili komisyon aşağıda verilen genel prensipleri belirledi:

• Kullanımda ve kirlenmenin azaltılmasında kullanıcılar arasında dayanışma olmalıdır

• Su ekonomik bir değerdir

• Bir havzanın su kaynakları tek bir kaynak olarak değerlendirilmelidir.

Kullanıcı esaslı yönetimden bütünleşmiş bir yaklaşıma geçilmesinin zorunlu hale geldi.


Bu prensiplere dayanan yeni bir su politikasının hazırlanması ve kanunlarla desteklenmesi için 1960 da su problemlerinin araştırılması için bir Daimi Sekreterlik kuruldu. Bu sekreterliğin çalışmaları sonucunda 1963 sonunda su dağıtımını ve kirlenme kontrolünü içeren bir kanun taslağı hazırlandı. 1964 de yeni kanun yürürlüğe girdi Su yönetim sistemindeki bu reform başarısını büyük ölçüde Fransa’daki ekonomik, yönetimsel ve politik duruma uyum gösterebilmesine borçludur.


16. Aralık. 1964 yasası Fransa’da ki su politikası stratejisini düzenlemiştir:

• Kirlenme kontrolü için yasalar ve kurallar geliştirildi, kalite hedefleri ve bunların gerçekleştirilmesi için gerekli süre belirlendi, kullanıcılar arasında ki dayanışmada bu hedeflerin esas alınması gerektiğinin önemi öne çıkarıldı.

• Su problemlerinin çözümü için su toplamam havzaları yaklaşımı getirildi

• Havza Komitesi ve Su İdare Heyeti oluşturularak yapılması gerekli yatırımlar için gerekli finansman kaynaklarının belirlenmesi açısından ekonomik boyutlar geliştirildi


Sistem eşit önem taşıyan üç prensipten destek almaktadır: yönetmelik, ödül ve diyalog

Bu kanunun uygulanması iki öğeyi öne çıkarmıştır:

i) Yönetim faaliyetlerinin geliştirilmesi

ii) Su İdare Heyeti ile ekonomik boyutların gündeme gelmesi

Su İdare Heyetinin kurulmasını 1971 de Çevre Bakanlığının kurulması izledi. Çevre Bakanlığı su politikalarını geliştirmek, yönetmelikleri hazırlamak ve planlamayı organize etmekle görevlidir. Bu bakanlık Su İdare Heyetinin danışmanıdır (Gönenç, 1996).


^ 2.3.Kanunun Güncelleştirilmesi: 1992 Kanunu

Kanunun yürürlüğe girdiği 1968 yılından beri Fransa’da su kalitesi yönetimi ile ilgili pek çok gelişme olmasına rağmen 1964 yasasının temel prensiplerinden hiç birine dokunulmamıştır.


Fakat bu süreç içerisinde bazı sorunlar ortaya çıkmıştır. Bun sorunlar aşağıdaki faktörlerle ilgiliydi:

i) tekrarlanan ve birkaç yıl süren kuraklık

ii) yeni kirlenme şekilleri

iii) atıksu arıtımının yetersiz gelişimi

iv) sel problemine yeteri kadar önem verilmemesi


Bu faktörler in etkisiyle 1975 de Avrupa direktifleri doğrultusunda eski yasanın değiştirilmesi gerekti. Hazırlanmasına 1984 ‘de başlanan 1992 yasasının amaçları:

• Mevcut kanunlardaki yetersizlik ve eşitsizliklere çözüm getirmek ve kullanılmayan ya da eski yasaları elemek

• Su politikalarını daha etkili kılmak

• Suyun (okyanus, yerüstü ve yeraltı suları) tekliğini uygun yönetmelik ve kanunlarla ifade etmek

• Su yönetiminde yerel otoritelerin rolünü kolaylaştırmak

• Su ve su ortamlarının dengeli yönetimini sağlamaktı.


3. Ocak. 1992 yasasında yer alan yeni faktörler arasında önem taşıyanlar aşağıda verilmiştir:

• Suyun ulusal mirasın bir parçası olduğunu kabul etmek

• Tek bir hukuki sistemin kurulması

• Orijinal bir planlama sisteminin oluşturulması

• Komünlerin gücünün artırılması (kanalizasyon sistemleri açısından)

• Seçilen temsilciler ve su kullanıcıları ile müzakerelerin artırılması ve halka karşı daha açık bir tutum izlenmesi

Tüm bu faktörler geçmiş deneyimler ve Avrupa ve dünya yaklaşımları ile uyum sağlamaktadır (Gönenç, 1996).


^ 2.4. 1992 sonrası oluşturulan yasalar

1982 ve 1983 desantralizasyon yasası: bu yasalar Devletin yetkilerinin yerel yönetimlere dağıtılmasını organize etti: yerel idare gücü ülke temsilcilerinden seçilmiş yetkililere (departman konseyi ve bölge konseyi) devredildi.

1983 yasası bölgenin, departmanların ve belediyelerin; genel mecliste ulusal fonun suyun gelişimi için dağıtılması ile ilgili sorumlulukların dağılımıyla ilgiliydi (Roussary, 2007).


^ 1992 Yerel yönetimler yasası (Administration Territoriale de la République – ATR): Yerel yönetimler yasası, belediyeler arasında işbirliği sağlanması amacıyla kendi vergi sistemine sahip iki yeni kamu birliği yarattı: Belediyeler birliği ve kentler birliği, ekonomik kalkınma ve bölgesel planlamadan sorumludur.


^ 1993 “Sapin” yasası: Bu yasa rüşvetin engellenmesi ve kamu prosedürleri ve ekonomik aktivitelerde şeffaflık sağlanması ile ilişkilidir. Sadece su yönetimi ile ilişkili değil aynı zamanda bütün kamu hizmetlerinin yönetim pratiklerinde de dikkate değer bir etkiye sahipti. Kamu hizmetlerinin seçiminde, şirketler arası rekabeti zorunluluk haline getirdi.


^ 1995 “Barnier” yasası: Bu yasa çevresel korumanın artışıyla içme suyunun sağlanması ve arındırma servislerinin fiyatı ve kalitesinde belediyenin yıllık kamu raporlarını hazırlamasını zorunluluk haline getirdi. Ayrıca bu yasa kamu hizmetlerinde yetkilendirme sürecinde ve su ile ilgili kamu hizmetlerinin uygulanması ve seçilmiş olan şirket tarafından ödenen ithalat vergisinin engellenmesinde rol oynamaktadır.


^ 1995 “Mazeaud” yasası: Bu yasa, servis kalitesinin analizi ve yetki düzenlemesi ile ilişkili bütün çalışmaların hesaplarının yapıldığı seçilmiş şirketler tarafından hazırlanan raporların kamu hizmeti yetkileriyle ilişkilidir. Rapor, kamu otoritesine, finansal ve teknik ilavelerle sözleşmenin uygulama koşullarının değerlendirilmesini olanaklı kılmaktadır.


^ 1999 “Chevénement” yasası: Bu yasa su ile ilgili kamu hizmetlerinin yerel gelişimini içeren ve belediyeler arası ortaklığın yeni çerçevesini şart koşan belediyeler arası dayanışmanın güçlendirilmesini ve sadeleştirilmesini kapsamaktadır. Birliklerin sayısı belediyeler arası finansal desteği azaltmaktaydı. Bunun sonucunda 4 yeni birlik kuruldu ya da güçlendirildi: Belediyeler arası sendika, kentsel ortaklık, belediye ortaklığı ve yığılma ortaklığı.

2000 yılında Avrupa su çerçeve direktifi var.


^ 2002 Komşuluk demokrasisi yasası: Bu yasa kamu hizmetlerinin yönetiminde, kullanıcıların bilgi alma ve danışmanlık haklarını zorunlu kılmaktadır. Birlik temsilcilerinin ve seçilmiş görevlilerin olduğu kamu hizmetleri danışmalık komisyonunun rolünü arttırmaktadır.


^ 2006 Su ve Akuatik çevre yasası: Bu yasa özellikle su politikasındaki bütün araçları güçlendirmektedir. Özellikle belediyelerin sorumluluklarını arttırmaktadır. ( kontrol, bakım, iyileştirme vb.). Belediye yerinde yeni bir arıtma servisi kurma imkânına sahiptir.


2 Mayıs 2007 kararnamesi: bu kararname ile belediyenin yıllık içme suyu sağlama ve arıtma servisleri raporlarında yer alması gereken performans göstergeleri tanımlanmıştır (IOwater, 2009).


^ 3. SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ

Su kaynakları yönetimine katılım, 16 Aralık 1964’te çıkarılan kanun ile Su Kaynakları yönetiminin doğal çerçevesi, Havzalar ve Fransız su politikasının temelleri ile oluşturulmuş oldu. Ulusun ortak malı olarak, suyun rolü onaylanarak 3 Ocak 1992 deki kanun ve Rio konferansı ile ilk adım kesin olarak güçlendirildi.


^ Su, korunması gereken nadir bir kaynak olarak değerlendirilmeye başlandı. Yaklaşık 30 yıldır Fransa’nın özellikle tarımda ve kırsal kesimde su ihtiyacı artış göstermekteydi. Ender bir kaynak olarak su, topluluğun ihtiyaçları gözetilirken, ekonomik biçimde çevreyle ilgili değerlerde gözetilerek kullanıldı. Fransız su politikasının göze çarpan bu özelliği, havza alanlarındaki bütün paydaşların katılımını sağlama temellerine dayanmaktadır.


1992 deki Su Kanunu, her bir havzada planlama araçlarının yaratılması için diyalogların güçlenmesinde etkili oldu ve su kaynaklarının yönetim araçlarının temel taşını kullanıcılar ve temsilciler arasındaki diyalog oluşturdu.


Su kaynakları yönetimi ve geliştirilmesi için her bir master plan (SDAGE) projeye katılım çerçevesinde çeşitli paydaşlar içermektedir. SDAGE, sonraki 15 yıl için Su politikasının gideceği yönün, Fransız yasaları, Avrupa direktifleri ve öncelikli kamu programları doğrultusunda planını çıkarmaktadır. Havza ölçeğinde önceliklere uygun ve su konusunda hükümet kararlarını dinlemek zorundadır.


^ Su Kaynakları yönetimi ve gelişim planları (SAGE) SDAGE önceliklerinin sınırlandırdığı hidrolojik birimler yerel seviyede açıklanmaktadır. 6 su ajansı bu yeni girişimde, finansal Katılımcı olarak rol almaktadır.

(http://www.cepis.ops-oms.org/bvsarg/i/fulltext/tac4/tac4.pdf, 2009)


^ 3.1.Fransa’da Su Kaynakları yönetim organizasyonu

Dünya çapında birçok aktivitenin yaratmış olduğu kirlikle, su artık kırılgan bir obje haline geldi. Su kaynaklarını sürdürülebilir bir şekilde kullanımı ise artık daha öncelikli bir hal aldı.

Su yönetimi belli temel özellikler gerektirmektedir:

—Herkesin içme suyuna ve atık su işlemlerine erişimini sağlanması

—Su kaynaklarının ve su da yaşayan canlıların muhafaza edilmesi

—Kalıcı ve kaza eseri oluşan kirlilikten sakınılması

—Taşkın ve kuraklıktan sakınılması ve Erozyonla savaşılması

—Tarım ürünlerinin, çevreye ve kaynaklara etkileri sınırlandıktan sonra desteklenmesi

—Sanayi, enerji üretimi, rekreasyonel aktiviteler, turizm ve iç suyolları taşımacılığını sürdürülebilir kalkınmasına izin vermek


Bu destekler bazen mücadele etse de problem tek bir sektörel tutumla çözülememektedir.


^ Sektörler arası işbirliği yaklaşımı gerekmektedir: Bütünleşik Su Kaynakları yönetimi (integrated water resources management (IWRM))

Havza seyivesinde, suyun coğrafik gerçekliği de hesaba katılmalıdır.

Bunun anlamı kurumsal ve yasal bir organizasyonun tanımlanması demektir: Yönetim organizasyonları, yasal sistem, ortaklıklar ve anlaşmalar, yönetim ve eylem planları, finansman, kontrol ve çevrenin gözetimi vb.

^ Aynı zamanda önemli kaynakların etkileşimini de içermektedir:

Finansal kaynaklar: Var olan planların yenilenmesi, yeni kalkınma ve altyapı sistemlerini yaratılması, ağların analiz edilmesi ve gözetim sistemlerini kurulması, operasyonun garanti edilmesi, altyapı kaynaklarını bakımı ve yenilenmesi

İnsan Kaynakları: Kurumların organize edilmesi, servislerin yönetimi ve operasyonun garanti edilmesi, karar vericilerin farkındalığının arttırılması, nüfusun bilgilendirilmesi ve eğitimi


Fransız deneyimi ve onun pozitif sonuçları diğer ülkelerin kamu otoritelerine ilham veriyor böylelikle organizasyonlar her yerel duruma uygun hale getiriliyor.

Bu dokümanda Fransa’da su kaynakları yönetim organizasyonundan bahsedilmektedir:

—Fransız Su Politikası ve onun bütün organizasyonları

—Büyük yatırımlar ve Su kontrolü

—Kamuya içme suyu sağlanması ve sağlık önlemleri

(http://www.iowater.org/spip.php?article1436, 2009)


^ 3.2. Fransa’da Genel Su Politikası


Fransa’da su politikasının temel taşını havza alanları oluşturmaktadır. Havza Alanları Çevresinde Planlanan Kararlar, Finansal donanım, su kaynaklarının garanti edilmesi ve kalitesi, havza yataklarında bütün su katılımcıları için geçerlidir. Genel su politikasında, Ekonomik olarak, Kültürel ve sosyal olarak su bazı değerlendirmelere tabi tutulmaktadır. Su doğal bir mülk sayılmaktadır, nadir kaynaklar korunmalıdır. Bütün kullanımlarının yanı sıra ekonomik boyutlarda dâhil edilmelidir. Gerekli bir kaynak olarak su, sürdürülebilir kalkınma için kültürel ve sosyal pratiklere de yol açmaktadır. Suyun fiyatlandırılmasında Kaynaklar planlanmalı ve kaliteyi garantilemek için tesisler inşa edilmeli ve bu esnada Tüketiciler için su faturalarının aracılığıyla su yönetimi için tesisler ve yatırımlar harcamaların ana kısmını oluşturmalıdır.

(http://www.cepis.ops-oms.org/bvsarg/i/fulltext/tac4/tac4.pdf, 2009)


^ 3.2.1. Havza Alanları: Su Politikasının Temel taşı

Havza alanları Komitesinin amacı Su yönetimini sürekli hale getirmek ve oluşturulduktan sonra geçen 30 yıllık süreç içinde hala objektifliğini sürdürmek, olarak bilinmektedir. Fransa’da uygulanan Bütünleşik havza yönetimi ilkeleri bugün birçok ülkede kabul görmektedir:

  • Yetkin bir yönetim sistemi olan Avrupa’da, bütün üye ülkelerde bu ilkelere dayanan temel kurallar hazırlanmaktadır.

  • Bazı diğer ülkelerde, aynı temeli esas alan sistemler oluşturulmaktadır


Su ajansları uluslar arası işbirliğinin geliştirilmesine olanak sağlamıştır. Bu işbirliği 1997’de Brüksel’de daha da güçlenmiştir.



^ Uluslar arası bir havza alanları ağı (RIOB-An international network of catchment area bodies) Bu organizasyon 1994 yılında Fransa hükümetinin girişimiyle kuruldu, bugün 42 ülkede 102 havzayı kapsamaktadır. Esas rolü üyeleri arasında su kaynakları havzasının yönetiminde bağlantı görevi görmektir. Bunu yapmak için, RIOB özellikle karar verme sürecinde kullanıcıların ve yerel meclis üyelerinin önemini belirtmektedir. 6 su ajansı RIOB da kurucu üye konumundadır. Uluslar arası su ofisi (The International Water Office) (France) teknik koşulları sağlamaktadır. (http://www.cepis.ops-oms.org/bvsarg/i/fulltext/tac4/tac4.pdf, 2009)


^ 3.2.1.1.Fransa’da Havza Alanları

1964 yılında çıkarılan bir yasa ile Fransa’nın bütün bölgeleri 6 Su ajansına (Water Agencies) bölündü. Bunların amacı mekânsal limitleri, hidrolojik bölünmeleri takip etmekti. Her ajans aşağıdaki gibi organize edildi:

—Personel programı hazırlamakta ve uygun bulunduktan sonra gerçekleştirmekte

—Bütün paydaşların temsil edildiği yaklaşık 60 kişilik bir komite programı, ücreti, ödeme süresini ve kredinin uygunluğuna karar vermekte. (FORUM)

Her ajansın görevi:

—5 yıllık su kaynakları yönetimi yatırım programını oluşturmak

—Doğal Su Kaynaklarından alınan her bir m3 su için ve her ton boşa harcanan doğal su kaynakları için ücret toplamak

—5 yıllık programın gerçekleştirilmesine katkıda bulunan, sorun teşkil eden ya da düşük ücretli kredilere sahip bütün aktörlerin ( Kentler, endüstriler vb. ) bu 5 yıllık program süresince harcamalarında ve gelirlerinde denge sağlamak. (BÜTÇE)

(Kaynak:http://www.cepis.ops-oms.org/bvsarg/i/fulltext/tac4/tac4.pdf)

Fransa’nın anakarada 6 bunların yanı sıra 5 tanede deniz aşırı bölgelerde olmak üzere toplamda 11 havza alanı bulunmaktadır. Metropoliten Fransa’da bulunan 6 havza için, havza komiteleri her bir havza için, genel ilkelerin, amaçların ve oluşturulduğu ve uygulamaların denetlendiği Su Yönetimi ve Kalkınma Planlarını (SDAGE- Blueprint for Water Development and Management) hazırlamıştır. Su ile ilgili yönetim ölçümleri ve kır-kent planlama dokümanları, Su yönetimi ve Kalkınma Planlarına aykırı olamaz.



Bir su ajansı, ekonomik kalkınma ve çevrenin korunması için su yönetiminde uzlaşma sağlamak için Fransa’da anakaradaki havza alanlarında, havza alanları komitesinde yürütme ile ilgili rolleri üstlenmektedir. Su ajansları, devlete bağlı kamu kuruluşudur. Bu ajanslar, hükümet tarafından takip edilen havza komitelerinde üretilen fikirlerin uygulama programlarını hazırlamaktadır. Bu programlar, su ve kirleticilerle ile ilgili çevresel vergileri düzenlemektedir. Ajans tarafından biriktirilen bu vergiler, su kaynakların ve suda yaşayan canlıların yeniden yapılanmasında yerel karar verme mekanizması tarafından kaynak olarak kullanılmaktadır. Böylelikle bu program ekolojinin de korunmasına ön ayak olmaktadır.

Yer altı havzaları ve Akifelerle ilgili olarak, Su kaynakları yönetimi ve iyileştirilmesi planı (schéma d'aménagement et de gestion des eaux or SAGE) su kaynaklarının korunması ve geliştirlmesi, kalite, kullanım gibi daha özellikli kararların oluşturulmasında etkili rol oynamaktadır. SAGE, yerel su komitelerinin çeşitli sektörlerde temsilcileri tarafından düzenlenmektedir.

Denizaşırı bölgelerde bu görev su ofisleri ve yerel kamu kuruluşları tarafından düzenlenmektedir. 8. eylem planı doğrultusunda 2002–2006 döneminde Su ajansları yılda 2 milyar Euro fondan yararlanmaktadır. (French Ministry for Ecology and Sustainable Development, 2009)


^ 3.3. Altı Su Ajansı ( Six Water Agencies)

Fransa’nın bütünü 6 büyük havzaya ayrılmıştır, her bir havza Eyaletin kamu ortaklığındaki, su yönetimini ekonomik kalınma ile bağdaştırma ve çevreye saygılı, kendi su ajansına sahiptir.


Su havzalarında bütün katılımcılarının bir araya getirilmesi ajansların sorumluluğundadır.

Su Parlamentosu- Havza alanları komitesinde (The water parliament - the catchment area committee), her bir havza için farklı katılımcılar bir araya gelmektedir. (yerel kurul üyeleri, üreticiler ve tarımsal kullanıcılar, kurumlar ve hükümet temsilcileri). SDAGE’de açıkça belirtildiği gibi, burası yönetimin paylaşıldığı ve ilişkilendirildiği bir yerdir.


Su ajansları, çevre hizmetlerinde finansal destekleyici araç konumundadır. Eylem öncelikleri ve onların finansı, 5 yıllık programlara bölünmektedir. Havza alanları komitesi ve başbakan tarafından benimsenen Su ajansları yöneticileri heyeti ile ortaklaşa hazırlanmaktadır. Su ajansları, su kaynaklarının kalitesini koruma görevini üstlenmiş olan yerel otoritenin, üreticilerin ve çiftçilerin fonlarını dağıtmaktadır. Bu fonlar hesaplanmış temel nüfus ve örneklenmiş özelliklere göre su kullanıcılarının biriktirdiği ücretlerden sağlanmaktadır (http://www.cepis.ops-oms.org/bvsarg/i/fulltext/tac4/tac4.pdf, 2009).


^ 3.4.Su Kaynakları Yönetimi Katılımcıları(Participants in water management )

Fransa’da her iki belediyeden bir tanesi su kaynaklarından etkilenmektedir. Kapsamlı bir sistem 1964 teki kanun ile oluşturulmuş, 1992 deki kanun ile diyaloglar, yeni hakların tanımlanması ve görev alanları yerel seviyede güçlenmiştir.


Devlet açısından, yönetim seviyesinde, Ekoloji ve sürdürülebilir kalkınma bakanlığı çeşitli sektörlerde diğer bakanlıklar arası işbirliğini organize etmektedir (içme suyu, sağlık, hidrolik enerji, suyolları vb.) (İOWATER, 2009). Bu işi Bakanlıklar arası Kurul (MISE – the Interdepartmental Water Mission) koordine etmektedir. Bakanlığın su ofisleri , Çevre, planlar ve suyla ilgili konuların aracılığında benzer sektörlerde diğer ilgili bakanlıklarla koordinasyonlarından sorumludur. (içme suyu ve sağlık, ülke içi su yolları, hidroelektrik güç vb.). bunun yanı sıra 6 su ajansının yönetimsel denetimini sağlamaktadır. Su ajansları ülkenin kamu kuruluşlarıdır. Finansal çalışmaları, ekonomik şartlara uymayı, su kaynaklarının ve doğal çevrelerinin geliştirilmesi ve kirlenmeye karşı bunların korunmasına katkıda bulunmaktadırlar. (http://www.waternunc.com/gb/ageau2gb.htm, 2009)

^ Havza seviyesinde, havza valilikleri hükümetin su ile ilgili çeşitli bölümlerinin eylemlerini koordine etmektedir (İOWATER, 2009). 7 havza alanı valiliği ülkenin farklı departmanlarındaki su konularını koordine etmektedir. 1996’da SDAGES’i uygun bulmuşlar ve Havza alanları komitesine katılmışlardır.

^ Bölge seviyesinde (26 bölge), Ekoloji ve sürdürülebilir kalkınma bakanlığında, Çevre için Bölgesel Departman (DIREN-Regional Department for the Environment), kapsamlı olarak su politikasının yürütmesini garantilemektedir. Her bir hidrografik havzada DIREN bakanlıklar arası işlerle koordinasyonu sağlamaktadır (İOWATER, 2009).

Departman seviyesinde (100 departman) hükümetin görevleri devrettiği departmanlar, su politikasında denetleyici ve teknik durumları sürdürmektedir. Uygulama için izinler Departmanlar tarafından gözden geçirilmektedir(İOWATER, 2009). Bu servisler valiliklerin kontrolü altındadır, su politikalarının yönetmeliğe uygunluğu ve teknik bakım onların sorumluluğundadır (waternunc, 2009).


Yerel seviyede, 36.000 belediyenin belediye başkanı içme suyu ve sağlık hizmetlerinden sorumludur. Bu servislerin etkili ve şeffaf yönetimden sorumludurlar. Üreticiler ve çiftçiler diğer kategoride yerel karar mekanizmalarını oluşturmaktadır (IOWATER, 2009). Belediye başkanları içme suyundan ve pissudan sorumludur. Su ajanslarından gelen fonlarla ve çoğu kez bölümle ilgili kurumlarla, yönetim biçimlerini ve yatırım kararlarını kontrol etmektedirler. Tesisler ayrıca belediye servileri ya da emanet edilen özel endüstri grupları tarafından idare edilmektedir (waternunc, 2009).

Diğer paydaşlar, su endüstrisindeki deneyimli ve uygulamada tecrübeli araştırma kuruluşları ile çevrenin korunması ve tüketici haklarını organize eden profesyonel bilgi alışverişini sağlayan şirketlerdir (IOWATER, 2009).


^ 3.5. Su ve Arıtma servisleri için yerel kamu sorumluluğu

Fransız komünleri kendi vatandaşlarından sorumludur ve kanun gözünde içme suyu ve sağlık servislerinin yönetiminden ve yatırımlardan sorumludur. Aslında bu görev çoğunlukla yerel ölçekle ilgili olsa da komünler kullanıcılarla ve tüketicilerle doğrudan ilişki kurulması açısından önemlidir.

Yönetim metodunun seçimi ( doğrudan ya da anlaşmalı olarak özel bir şirket) tamamen onlara kalmıştır ve gerektiğinde değiştirilebilir. Komünler ya da komün grupları, bütün katılımcılarla birlikte servislerin organizasyonuna karar verme aşamasında, suyun ve sağlık hizmetlerinin belirlenmesinde ve kontrol edilmesinde sorumluluk sahibidir.

Belediye alanları ve onların gruplarının yerinden yönetim gücüne duyulan saygı ile Ülke bu servislerin özellikle sağlık ve çevre yönetmeliklerini ayarlamaktadır (French Ministry for Ecology and Sustainable Development, 2009).


3.6. Finansman

İçme suyu ve sağlık hizmetlerinin sağlanması için gereken maliyet: suyun taşınması, işlenmesi ve dağıtımda mutlaka kalitesi garantiye alınmalıdır. Su faturaları doğrultusunda, kullanıcılar komünler ve komünler arası gruplarla ilişkili yatırım ve tesis maliyetlerini üstlenmektedirler.

Su ajansları açısından, finansal esasların kullanımı kirleticiler/borçlular: ayırma ve kirletici vergileri su içindeki kirleticilerin oranına göre belirlenmektedir. Ajanslar tarafından toplanan bu vergiler, yerel karar mekanizmalarına ve anlaşma otoritelerine fon olarak tekrar dağıtılmaktadır. Belediye alanları ya da alan grupları, üreticiler ve çiftçiler, fon programlarından yararlanabilmek için su yönetimi ve çevresel etkileri iyi değerlendirmelidirler.

Çeşitli yasal koşullar komünler ya da komünler arası gruplarda bireyler ve faturalarını ödemekte zorlanan aileler için su ve sağlık servislerinin garantilenmesi adına gereklidir (su ve sağlık hizmetleri için temek haklar). Belirli durumlarda, komünler servis maliyetlerinin bütün katılımcılar arasında paylaşıldığı katılımcı çözümler üretmektedirler.


^ 3.7. Bilgi ve iletişimi yayma ağları: Karar verme ve gözetim araçları

Ulusal seviyede, Su Bilgi sistemi; bilgi ağlarına, bilgi bankasına (PLUVIO, HYDRO, ADES, vb.) ve bilgi üretimi ile bilgiyi yayan yazılımlara dayanmaktadır. Havza seviyesinde su havzaları bilgi sistemi oluşturulmuştur (IOWATER, 2009).


4. İÇME SUYU VE ARITMA STRATEJİSİ


FRANSA-IFEN 2004 yılı verilerine göre;

—34 milyar m³ (Gm³/yılda):

*İçme suyu 6 Gm³

*Endüstri 3,6 Gm³

*Sulama 4,7 Gm³

*Enerji üretimi ve enerji santrallerinin soğutması 19,1 Gm³

—6 Gm³ içme suyunun 4,45 Gm³ tüketilmektedir. Kayıpların ağlardaki sızınıtılardan kaynaklandığı düşünülmektedir.

—Evsel su tüketimi günlük ortalama 165 litredir.(http://www.ifen.fr/ ve organization of water management)

Fransız ekoloji ve sürdürülebilir kalkınma bakanlığı uluslararası ve topluluk eylemlerinde su ile ilgili alanlarda 3 temel strateji benimsemiştir.

  • Özellikle Avrupa Su çerçeve direktifi ve Topluluğun su politikasının tanımlanmasında ve uygulamada etkin bir şekilde katılım

  • Her bir havza için su kaynaklarının bütünleşik yönetimine dayanan daha etkili uluslararası politikaların desteklenmesi, su ve arıtmaya erişimin iyileştirilmesi, desantralize işbirliğinin geliştirilmesi

  • Diğer kamu politikalarıyla su politikasının bütünleştirilmesi, deniz kirliliği ile mücadele ve taşkın risklerinin yönetiminde uluslar arası planların ve topluluğun desteğinin alınması (http://eau-internationalfrance.fr/)


^ 4.1.İçme Suyu Ve Arıtmaya Erişim: Küresel Talepte Fransa’nın Hareketliliği

Fransa için oluşturulan stratejiler, Fransa enerjisini, etkili bir şekilde yardımcı olmak için su ve arıtma konusunda başarıya adadı. Böylelikle ana stratejilere odaklandı. Fransa Uluslar arası toplantılarda da bu sorumluluğu sürdürmeye devam edecek.

Ekoloji bakanlığı, Fransız su politikasında koordinatör olarak üstelendiği rolle, Fransa tarafından desteklenen kurumsal ilkelerin oluşturulması, yerel otorite tarafından üstlenilecek eylemlerin ve bu alanda güçlü buluşlar yapan şirketlerin ilgi alanlarında aktif olarak katılım göstermelidir.

Hükümetin ulusal kamu politikasını tanımlaması konusunda teşviki, milenyum hedefleri doğrultusunda başarının anlamının değerlendirilmesi ve katılımcıların rollerini tanımlanmasında önceliklidir. Her bölge ulusal plan tanımlarının ölçütlerine bağlı kalmalıdır. Şu anda bu süreç bir program dahilinde yürütülmektedir.

Kurumsal desteğin sağlanmasında işbirliği için Fransız politikası, özellikle çeşitli bölgelerde bu tür planların ayarlanmasını amaçlamaktadır.

Aynı havzada ulusal ve bütünleşik bir planın gelişiminin desteklenmesi ve sınır ötesi havzaların yönetimi için mekanizmaların oluşturulması için Su kaynaklarının düzenli yönetiminin organizasyonu sağlanmalıdır. Bunun başarılması için, havza bazında var olan organizasyonların güçlendirilmesi ve alt bölgelerde henüz bulunmayan yeni organizasyonların desteklenmesi gerekmektedir. Ek olarak, Fransa Uluslar arası havza organizasyonu ağında koordinatör görevi üstlenmektedir.

Desantralizasyon politikaları çerçevesinde, su ve artıma servislerinin yönetimi kullanıcıların beklentilerinin etkili bir şekilde karşılanması için uzman kamu otoritesinin sorumluluğuna verilmiştir. Fransa için burada daha özellikli yasaların geliştirilmesi ya da bu servislerin yönetmeliğe uygun hale getirilmesinde kurumsal oluşumların sağlanması önemlidir.

Avrupa seviyesinde Su, arıtma ve iyi bir yönetimin uluslar arası sözleşmelerin desteği ile devletlerarası işbirliği ve kamu servislerinin yönetiminin etkili ve şeffaf ilkelerle ana hatlarının belirlenmesi, yerel otoritenin, kullanıcıların ve özel sektörün yetkililerini ayarlamak. Burada, farklı katılımcıların genel ilkeler çerçevesinde, kamu-özel ortaklığı ve kullanıcılar için sosyal düzenleyicilerin gerekliliğinden bahsedilmektedir

^ Yetkili yerel otoriteler için raporlardaki tavsiyeler doğrultusunda finansal kaynakların ve yatırımların çeşitlendirilmesi ve güçlendirilmesi. Bu, yerel finansal pazarın ve birikimlerin geliştirilmesi için yardımla özellikle ilişkilidir.

Su ve artıma için küresel gözetim sisteminde ilerlemenin ölçülmesi. Fransa burada önemli bir rol oynamaktadır. (http://www.ecologie.gouv.fr/)


^ 4.2. Kamu İçme Suyu Sağlama Ve Sanitasyon Hizmetlerinin Yönetimi






(Kaynak: IOwater, 2009)


AMAÇ 1: Uygun bir ulusal kurumsal çerçevenin tanımlanması

Yönetim otoriteleri, herkesin içme suyu ve artıma erişimini garantilemekten sorumludur. Kamu sağlığı, ekonomik kalkınma ve yoksulluğun azaltılması için büyük bir destek oluşturmaktadır. Sorumlular sektörü organize etmeli ve uygun yasal çerçevenin oluşturulmasını sağlamalıdır. Bakanlıklar, Kamu ajansları, yerel otoriteler, kamu hizmeti sunan işletmeler sorumlulukların şekillenmesinde öncelikli öneme sahiptir. Bilgi sistemlerin oluşturulması kaynakların yönetiminde etkin role sahiptir.

Sorularınız

  • Sektörü nasıl organize ederiz ve düzenleriz?

  • Sorumlulukları nasıl paylaşırız?

  • Hangi yasal, düzenleyici ve kuralcı uyarlamaları kullanırız?

  • Suyun talebini nasıl yönetiriz?

  • Su bilgi sistemini nasıl kurarız?

Bilgimiz ve Metotlarımız

*Mevcut durumun analizi;

*Uygun Kurumsal, yönetimsel ve yasal adaptasyon; sorumlulukların paylaşılması, sağlık ve çevre yasaları, su kaynaklarının yönetiminde kurumsal çerçevenin oluşturulması, finansal mekanizmalar, bilgiye erişim ve şeffaflık;

*Paydaşlar ve katılımcılar arasında işbirliği sağlayacak araçların oluşturulması ( ulusal su komitesi, kullanıcılar için tavsiye komitesi, vb.);

*Ulusal düzenleme otoriteleri için kamu hizmeti mekanizmasının oluşturulması;

Planlama, araştırma ve değer biçme için üreticiler: master planlar, yönetim planları, yatırım programları vb.

*Bütünleşik kalkınma eğilimlerinde talep yönetimi için bir politika oluşturulması; Su arz ve talebine yönelik beklenen senaryoların oluşturulması, suyun biriktirilmesi için özendirici araçların oluşturulması

*Su dokümantasyon ve bilgi sistemi; kullanıcıların ihtiyaçlarının tanımlanması, veri işleme ve standardizasyon, tanımlayıcı veri katalogları vb.

*Su arzında, Ulusal teknik ve finansal performans göstergelerinin oluşturulması.


AMAÇ 2: Otoritelerin ve kamu yöneticilerin sorumluluklarını üstlenmelerine izin vermek

İçme suyunun sağlanması ve arıtma yönetimi, kullanıcı ihtiyaçlarına göre şekillenirse çok daha iyi sonuçlar doğuracaktır. Ulusal kamu kuruluşlarının yönetiminde modernizasyona gidilmesi gereklidir fakat uluslar arası kuruluşlar, genellikle belediye seviyesinde desantralizasyonu çok daha gerekli görmektedir. Yerel otoriteler, kamu hizmetlerinin organize edilmesinde yönetim tarafından oluşturulan çerçeve sonucu ,sorumlu hale getirilmiştir. En uygun yönetim metodunu seçmeli, yatırımları yapmalı, su hizmetlerini fiyatlandırmalı ve kullanıcıları için yönetimden mesul olmalıdırlar.

Sorularınız

  • Kamu hizmetlerini tekrar nasıl organize ederiz ve modernleştiririz?

  • Neden ve nasıl yetki sorumlulukları dağıtırız?

  • Sorumlulukları nasıl açıklarız?

  • Hangi yönetim metodunu kullanırız? (doğrudan kamu yönetimi/ özel sektöre yetki verilmesi/ karma yönetim)

Bilgimiz ve Metotlarımız

*Yerel koşulların bağımsız analizine dayanan denetimler;

*Yeniden örgütlenmenin ve kamu hizmetlerinin modernizasyonunun desteklenmesi;

*Desantralizasyon sürecinin desteklenmesi;

*Çeşitli katılımcıların sorumluluklarının tanımlanması;

*Otoritelerin organizasyonunun yaratılması ya da güçlendirilmesi;

*Çeşitli yönetim metotlarının analiz edilmesi

*Sözleşmelerin tasarlanmasını destekleme


Tablo: Yerel otoritelerin Kamu Kurumlarını Sorumlulukları



^ AMAÇ 3: Altyapının geliştirilmesi ve sistemin işlediğinden emin olunması

İçme suyuna ve arıtmaya erişim her zaman için öncelikli hedef. Kamu otoriteleri, hem ulusal hem yerel, altyapının geliştirilmesinde ve sistemin işlediğinden emin olunmasında sorumludur. Sosyal haklardan mahrum olan bölgeler ve yoksul kullanıcılar için ödemelerde özel bir hizmet oluşturulmalı.

Sorularınız

  • Yatırım politikaları ve gerekli altyapı ölçüleri nasıl tanımlanır?

  • Otoritelerin yönetimi nasıl iyileştirilir?

  • Altyapının bakımı ve etkileri nasıl organize edilir?

  • Sosyal haklardan yoksun bölgelerde su ve arıtma sistemleri nasıl sağlanır?

Bilgimiz ve Metotlarımız

*Teknik analizler ve yardım

*Teknik performansın geliştirilmesi için tavsiyeler

—İçme suyu arzının yönetimi

—Topluluğun yönetimi ve tesis içi artıma sistemleri

—Sağlık ve çevre standartlarına uyma

—Tesislerin gözetimi: ağların kontrolü, örneklem ve analiz, GIS vb.;

*içme suyu ve arıtmada nüfusun erişimine göre göstergeler oluşturulması

*Başlatılan Yatırım politikalarına göre 10 ya da 20 yıllık senaryolar üretilmesi

*içme suyu ve arıtma master planlarının, yerel koşullara uygun olarak üretilmesi


AMAÇ 4: Finansal yatırımların ve kamu hizmetlerinin ekonomik yönetimin organize edilmesi

Gerçekleştirilebilir ve kaliteli kamu hizmeti endüstriyel ve sanayi yönetimi ve sürdürülebilir portföy yönetimi ekipmanlarına ihtiyaç duymaktadır. Yatırımların çok yıllık planlanmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Ayrıca işletme maliyeti, kullanıcılar arasında adil fiyatlandırma, yatırım maliyetlerinin idaresi, gelir ve giderler arasında bütçe dengesi de olmalıdır.

Sorularınız

  • Ağların ve ihtiyaçların bilgi birikimi nasıl daha iyiye ulaştırılacak?

  • Portföy yönetimi için hangi politika uygulanacak?

  • Yatırımlar için ihtiyaçlar nasıl belirlenecek?

  • Bu yatırımlar nasıl finanse edilecek?

  • Kamu hizmetlerinin toplam maliyeti ve kullanıcılardan maliyeti karşılama için nasıl değer biçilecek?

  • Adil ve uygun bir fiyatlandırma nasıl yapılacak?

  • Su fiyatları nasıl ayarlanacak?

  • Kamu hizmeti gelir ve giderleri nasıl dengelenecek?

  • Hesap yönetimi ve şeffaflık nasıl geliştirilecek?

Bilgimiz ve Metotlarımız

*Ağların ve donanımların durumunu belirlemek için araçlar ve metotlar (envanter, karakteristik güncellemeler, bilgi sistemleri)

*Kısa, orta ve uzun dönemli yatırım değerleme metotları

*Planlama için metotlar ve zamanla yatırımların gelişmesi

*Kamu hizmetlerinin ekonomik analizi ( maliyet analizleri, fiyatlar ve vergilerin seviyesi vb.)

*Fiyatlandırma ve su faturası için, kullanıcılar arasında eşitliği sağlayan bir sistem ve fiyat tablosu oluşturulması, yoksul kullanıcılarında su servislerine erişiminin sağlanması

*Finansal yönetim ve hesap yönetimi: bütçe ilkeleri, kendi kendini finanse etme vb.

*Ticari yönetimin organizasyonu: faturalama, tüketici takibi, maliyet faturası


^ AMAÇ 5: Servis kalitesinin ve şeffaflığın sağlanması

Bilgiye erişim, kullanıcıların ihtiyaçlarının hesaba katılması ve şeffaflık iyi bir yönetimin ana ölçütüdür.

Performans göstergeleri iyi bir yönetimin ve servislerin kıyaslanabilmesi için gerekli araçlardır. Çevresel, ekonomik ve sosyal görüşleri mutlaka içermelidir bu ölçütler.

Sorularınız

  • Şeffaflığı nasıl sağlarız?

  • Servis kalitesini nasıl değerlendiririz?

  • Servis temininin geliştirilmesi ve kontrolü nasıl sağlanır?

  • Kullanıcılar bu sürece neden ve nasıl dahil edilir?

Bilgimiz ve Metotlarımız

*Kamu hizmetlerinin bütçe yönetiminin izlenmesi ve finansal yetkiler tarafından kontrolü

*Şirketler tarafından sağlanan hizmetlerin değerlendirilmesi

*Servis kalitesini değerlendirme metotları: göstergeler, veri toplama, kıyaslama

*Kamu otoritesi tarafından kontrol

*Kamu bilgilendirmesi: servis fiyatları ve hizmetler hakkında kamuyu bilgilendirme

*Diyalog ve katılım: kullanıcıların beklentilerinin de hesaba katılması

*Müşteri kabulü ve yönetimi

*Kalite kontrol ve ISO 9000 sertifikası vb.


AMAÇ 6: Kapasite geliştirme ve İnsan kaynaklarının yönetimi

Kapasite geliştirme ve İnsan kaynaklarının yönetimi özel ve kamu sektörü arasında organizasyonların karşılaştırılmasını temel almaktadır. İçme suyu sağlanması ve arıtmasında:

—Bütün teknik ve yönetim ekibi iyi eğitimli olmalı

—İşin teknik gereklilikleri kesin bir uzmanlaşma gerektirmektedir.

Temel ve sürekli devam eden profesyonel bir eğitim programı gerekmektedir.

Sorularınız

  • İnsan kaynakları yönetimi ve personelin motivasyonu nasıl geliştirilir?

  • Takımların üretkenliği ve etkinliği nasıl arttırılır?

  • Eğitim ihtiyaçları nasıl belirlenir?

  • Eğitim planı nasıl tasarlanır ve uygulanır?

Bilgimiz ve Metotlarımız

*Karar vericiler, kamu yöneticileri, teknisyenler ve çalışanlar için Profesyonel eğitim kurslarının devamı

*Mühendislik eğitimlerinin desteklenmesi

Ulusal eğitim sisteminin tanımlanması: ulusal eğitim master planının tanımlanması, eğitim için finans mekanizmasının geliştirilmesi;

^ Eğitim merkezlerinin yaratılması: fizibilite çalışmaları, eğitim ünitelerinin ve binalarının tasarımı, eğitim programlarının hazırlanması, hocaların eğitimi

Eğitim planlarının tasarımı ve kamu hizmetlerinin ihtiyaçları için eğitimin denetlenmesi: eğitilen insan sayısının arttırılması ve yeteneklerin geliştirilmesi; (İmproving governance of public drinking water supply and sanitation utilities, 2009)


^ 4.3. Fransa’dan bir örnek- Grenoble



2001 yılından beri, Fransız Alpine kasabası Grenoble bir kamu şirketi tarafından idare edilmektedir. Bundan önce, yaklaşık 12 yıllık bir dönemde, bir özel birde kamu-özel şirketi tarafından temsil edilmekteydi. Özelleştirme kararı yüksek seviyelerdeki yolsuzluklardan büyük ölçüde etkilenmişti; belediye başkanı şahsen 2,7 milyon € değerinde finansal destek ve hediye almıştı. Şirkete bağlı diğer kuruluşların satın alma bağlantıları, düzmece fiyatlandırma ve bilançolarda oynamadan dolayı, özelleştirme sermaye sahibi şirket tarafından karlı bir yatırım olarak görülmekteydi. Fakat 25 yıllık kontrat iptal edildi. Kent konseyinin çoğunluğuyla gerçekleştirilen değişimden sonra güçlü bir yerel su akımı kampanyası ve bir dizi dava ile su yönetiminin tekrar kendi ellerine dönmesi kararlaştırıldı. Belediye başkanı ve özel şirket yöneticisi mahkûm edildi, özelleştirme ve su tarifeleri yasa dışı ilan edildi.


2001 yılından bu yana, Su şirketleri yasal statüye sahip, böylelikle şirket kent konseyinden ayrı kararlar alabilmekteydi. Tekrar belediyenin kontrolüne geçmesi, su fiyatlarının istikrarı sağlamasına ve yatırımların belirgin biçimde artmasına yol açtı. Dış kaynak kullanımının, kendi kaynakların kullanımıyla yer değiştirmesiyle kar artışı gözlenmeye başladı. Fakat kamu şirketlerinin ekonomik etkileri konusundaki tek örnek Grenoble değil. Tekrar belediyenin kontrolüne geçmesiyle demokratikleşme sürecinde şirkette yer aldı. Yeni şirkete, kent konseyi tarafından seçilmiş altı temsilci, sivil toplum örgütleri tarafından seçilmiş beş uzman atandı.

Bununla birlikte, şirketin iletişim politikasında büyük bir değişim gerçekleşti; ilgili bilgilere kamunun ve kullanıcıların erişimi büyük oranda yeni kullanıcı komitelerinin, dokümanların ve yönetimin gelişmesini sağladı. Fakat şunu da vurgulamak gerekir ki bütün bilgiler kamuya açık değildir. Örnek olarak tarifeler hakkındaki bazı raporlar verilebilir. Bu kısıtlamalara rağmen, Grenoble’de tekrar belediyenin etkin hale gelmesi, bir şirketin kar amaçlı değil, kamuya hizmet amaçlı çalışmada yeniden yapılanmasına yön vermektedir.


Grenoble, Fransa’da tekrar belediyenin kontrolüne geçen tek örnek değildir. Daha küçük diğer belediyeler, Neufchâteau, Castres, Fraisses ve Varages gibi, benzer bir kentli katılımı yöntemiyle özel şirketlerden kamu yönetimine dönmüştür.


^ 5.DEĞERLENDİRME VE SONUÇ


Fransa Su Kaynaklarını yönetimini farklı ölçeklerde kurumsal yapılanmalar ile kara verme, denetleme ve uygulama aşamalarında sistemli bir yöntem ile izlemektedir. Bu ölçek farklılıkları üst ölçekteki projenin uygulama aşamasında denetim boşluğunu doldurmak ve alt ölçeklerde koordinasyonu sağlamak açısından ciddi önem taşımaktadır. Öncellikle yönetim seviyesinde su ile ilgili alınan devlet politikaları, havza, bölge, departman ve yerel yönetimler seviyesinde aşamalı olarak uygulanmakta ve böylelikle takip edilmesi ve uygulama hızı açısından ciddi bir hız kazandırmaktadır. Yerel yönetimlere verilen yetki ve uygulama avantajları, bire bir paydaşların dinlenmesine ve önerilerinin değerlendirilmesine olanak tanımaktadır.


Nüfusun içme suyuna ve sağlıklı bir arıtmaya erişimine izin verilmesi, iyi kalite servis kullanımı ve kullanıcı memnuniyetini sağlanması önemlidir.

Bütün paydaşlar arasında yaygın etken, su yönetiminin sorunlarının ve iklim değişikliğinin etkileri üzerine tartışmanın gerekliliğidir.

Fransa deneyiminde çıkarılan dersler:

  • Nehir havzası seviyesinde bütünleşik su yönetimi

  • Su yönetiminin desantralizasyonu

  • Bütün paydaşları ve halkı içeren katılımcı bir yönetim

  • Kirleten öder prensibinin uygulanması ve su ajanslarının ekonomik yardımlaşmadaki rolü

  • Suyun sağlanması ve arıtma için yerel kamu sorumluluğu

  • Kamu hizmetleri için çeşitli metotlara geri dönüşlerle yeni deneyimler elde edilmesi, ya kamu otoritesi tarafından yönetim ya da seçilen özel bir şirket tarafından

  • Kullanıcıların bilgi edinmesinde ve hizmetlerden yararlanmasında şeffaflık


Tabii ki de Fransa da etkin olarak işleyen bu sistem diğer ülkelerde etkili olacak diye bir şey söz konusu değil. Fakat diğer taraftan Fransa tarafından geliştirilen bu metot, diğer ülkelerin ulusal, bölgesel, yerel ve sınır ötesi su kaynakları yönetiminde onları destekleyebilir.


KAYNAKLAR

1.International Office for Water (2009) Organization of Water Management in France

2.Gönenç, İ. Ethem (1996) Avrupa, Amerika ve Asya Ülkelerinde Su Yönetimi ve Türkiye’ye Uyarlaması, Water Quality and Management Ders Notlarından Derleme, İstanbul

3. .International Office for Water (2009) İmproving governance of public drinking water supply and sanitation utilities: Information cooperation management training

4.Roussary, A. (2006) Towards a new drinking water governance in France? From Europe to Local Scale, Certop, University of Toulouse, France

5.Hachfeld, David, Terhorst, Philiph ve Hoedeman, Oliver (2009) Progressive Public Water Management in Europe In search of examplary cases

6. http://www.diplomatie.gouv.fr/en/france_159/index.html erişim tarihi: 02.11. 2009

7.http://tr.wikipedia.org/wiki/Fransa#Co.C4.9Frafya erişim tarihi: 02.11.2009

8.http://en.wikipedia.org/wiki/France erişim tarihi:02.11.2009

9.http://tr.wikipedia.org/wiki/Fransa#N.C3.BCfus_bilgleri erişim tarihi 02.11.2009

10. http://www.waternunc.com/gb/ageau2gb.htm Erişim tarihi 23.10.2009

11.http://www.cepis.ops-oms.org/bvsarg/i/fulltext/tac4/tac4.pdf Erişim tarihi 23.10.2009

12. http://www.iowater.org/ Erişim tarihi 2.11.2009

13.http://www.iowater.org/spip.php?article1145 Erişim tarihi 2.11.2009

14.http://www.eau-international france.fr/ Erişim Tarihi 2.11.2009

15.http://www.ecologie.gouv.fr/article.php3?id_article=2740 Erişim tarihi 5.11.2009

16. http://eau-internationalfrance.fr/article.php3?id_article=137&idRubSel=204&id_parent=&id_rubrique=205&id_pere=




Add document to your blog or website
Reklamlari:

Similar:

FRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ icon“L. Walras’ın İktisadi Düşüncesi ve Yansımaları: “Fransa’nın K. Marx’ı mı, Kapitalizmin Savunucusu mu?, ed. O.İşler ve F. Yılmaz, İktisadı Felsefeyle Düşünmek

FRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ iconCopernic programı Fransızca bilen lisans derecesine sahip öğrencilere yönelik özel bir programdır. Bu program Fransa’nın Air Liquide, Alstom, Arcelor Mittal

FRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ iconFransa’nın Uluslararası Ragbi antrenörü Laurent JAVERZAC 3-10 Kasım tarihleri arasında Üniversitemizi ziyaret edecek, Ragbi takımımızı çalıştıracak ve 2016

FRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ iconFatih yildirim-fransa saglik sistemi

FRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ iconMacaristan, Fransa, İtalya ve Çek Cumhuriyeti’nden Ortak Erasmus Mundus Yüksek Lisans

FRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ iconFransa’da Fransızca ya da İngilizce yüksek lisans ya da doktora yapmak isteyenler Eiffel burslarına başvuru yapabilir

FRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ iconTÜRKİYE VE FRANSA LİSE BİYOLOJİ PROGRAMLARINDA HÜCRE KAVRAMI Nurettin YÖREK, Gökçe OK, Süleyman BAŞLAR

FRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ iconSarkozy İlk Turda Arayı Kapatıyor Fransa'da Mayıs ayında yapılacak cumhurbaşkanlığı seçimleri yaklaşırken anket şirketleri de araştırmalarına hız verdi

FRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ iconAlmanya, Avusturya, Belçika, Çek Cumhuriyeti, Danimarka, Estonya, Finlandiya, Fransa, Kıbrıs, Hollanda, İngiltere, İrlanda, İspanya, İsveç, İtalya, Letonya

FRANSA’DA SU KAYNAKLARI YÖNETİMİ FRANSA’NIN GENEL ÖZELLİKLERİ iconA hakkında kasten öldürme suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmıştır. Fransa’da, Fransız bir anneden doğan ve 8 yaşına kadar bu ülkede kalan ancak

Sitenizde bu düğmeye yerleştirin:
Documents


The database is protected by copyright ©tredocs.com 2000-2013

mesaj göndermek
Documents